Stop Loss to zlecenie obronne, które automatycznie zamyka pozycję, gdy cena osiągnie wcześniej ustalony poziom. W przypadku pozycji długiej stop loss znajduje się zazwyczaj poniżej ceny wejścia, a przy pozycji krótkiej – powyżej niej. Jego zadaniem jest ograniczenie potencjalnej straty i ochrona kapitału, a także zmniejszenie wpływu emocji na decyzję o wyjściu z transakcji.
Stop loss nie gwarantuje jednak realizacji dokładnie po ustalonej cenie. Po aktywacji zlecenie może zostać wykonane po najbliższej dostępnej cenie, dlatego podczas dużej zmienności lub przy niskiej płynności rzeczywista strata może być większa od planowanej z powodu poślizgu cenowego.
Warto również sprawdzić w regulaminie swojej prop firmy, czy ustawienie Stop Loss jest obowiązkowe oraz czy obowiązują określone zasady dotyczące jego poziomu lub sposobu używania.
Stop Loss powinien znajdować się w miejscu, w którym założenia transakcji przestają być aktualne. Przy pozycji długiej zazwyczaj ustawia się go poniżej ceny wejścia, a przy krótkiej - powyżej niej. Nie powinien być wyznaczany wyłącznie na podstawie przypadkowej liczby ani przesuwany w celu odsuwania realizacji straty.
Przesuwanie Stop Loss powinno wynikać wyłącznie z wcześniej określonych zasad strategii, na przykład mechanizmu podążającego za ceną. Nie należy oddalać go od poziomu wejścia tylko po to, aby uniknąć realizacji straty, ponieważ zwiększa to ryzyko i może prowadzić do utrzymywania pozycji mimo unieważnienia pierwotnego założenia transakcji.
