Maksymalny limit straty (max loss limit, max drawdown) to najniższy poziom, do którego wartość rachunku może spaść w całym okresie trwania challenge’u lub konta fundowanego. Przekroczenie tego poziomu kończy konto i oznacza jego utratę. Jest to ogólny limit całego rachunku, a nie limit z jednego dnia.
W wielu firmach naruszenie następuje natychmiast i automatycznie: wszystkie otwarte pozycje są zamykane, bez ostrzeżenia i bez wezwania do uzupełnienia depozytu (margin call). W prop tradingu to zwykle hard breach.
Firma może liczyć limit od salda albo od equity. W drugim przypadku uwzględnia on niezrealizowaną stratę na otwartych pozycjach, więc otwarta transakcja może naruszyć limit, zanim zostanie zamknięta.
Typowa wartość to 5–12% kapitału, a przy popularnych programach około 10%.
Dzienny limit ogranicza stratę w jednym dniu, zwykle około 5% salda, i resetuje się o ustalonej godzinie. Maksymalny limit obejmuje cały rachunek. Trader może mieć więc dzienny limit w porządku, a mimo to naruszyć maksymalny.
Niektóre firmy rezygnują z dziennego limitu i stosują tylko jeden limit maksymalnej straty, na przykład 4%.
Pojęcie różni się od dziennego limitu straty, który ogranicza stratę w jednym dniu i resetuje się o ustalonej godzinie. Maksymalny limit obowiązuje przez cały czas trwania konta.
Konto zostaje zamknięte i trader traci do niego dostęp. W wielu firmach dzieje się to automatycznie: otwarte pozycje są zamykane, a nowe transakcje nie są możliwe. Przekroczenie tego limitu to zwykle hard breach, czyli twarde naruszenie regulaminu. Szczegóły zależą od zasad konkretnej firmy.
Dzienny limit straty ogranicza wynik z jednego dnia i resetuje się o ustalonej godzinie, a maksymalny limit obowiązuje przez cały okres trwania konta. Trader może więc mieścić się w dziennym limicie i mimo to naruszyć maksymalny, jeśli straty będą się kumulować przez kolejne dni. Niektóre firmy stosują tylko jeden limit maksymalnej straty i nie mają dziennego.
