Fundusze ETF | Czym są oraz jak i gdzie w nie inwestować?

W tym filmie omówimy instrument finansowy, który jest bardzo powszechnie wykorzystywany i genialny w swej prostocie, choć niekoniecznie znany poza kręgiem osób zainteresowanych giełdą i rynkami finansowymi. EF skrótowiec od anglojęzycznego Exchange Traded Fund. Aby wyjaśnić na czym polegają ETFY, zacznijmy od wyjaśnienia czym jest certyfikat inwestycyjny, gdyż pod względem konstrukcji instrumentu ETFY są de facto po prostu szczególnym rodzajem certyfikatu, który jest jednocześnie najczęściej używanym. Certyfikaty inwestycyjne. Certyfikat inwestycyjny to papier wartościowy i instrument finansowy będący tytułem uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym. Inkorporuje on prawo do portfela funduszu, w którym są różne aktywa. Może on zostać przeniesiony na inny podmiot. Podobnie jak akcja jest tytułem udziału w spółce i pośrednio w jej majątku, dokładnie tak samo jest z certyfikatami inwestycyjnymi z tą różnicą, że zamiast spółki jest fundusz inwestycyjny. Certyfikat inwestycyjny tak samo jak akcja może zostać wprowadzony na giełdę. Wiemy już czym jest zwykły certyfikat inwestycyjny, czym jednak tytuł ETF różni się od zwykłego certyfikatu inwestycyjnego. Jedną z różnic jest to, że ETF to bardziej sposób zbiorowego inwestowania otwartego w tym sensie, że nie ma żadnych ograniczeń i progów wejścia do inwestowania w nie. W przeciwieństwie do certyfikatów, które mają raczej charakter ekskluzywny i emitują je fundusze inwestycyjne zamknięte. Drugą różnicą jest to, że ETFami powszechnie obraca się na giełdzie, a zwykłe certyfikaty nie trafiają do zorganizowanego systemu obrotu tak często. Istota ETFów i indeksy giełdowe. Jednak to wciąż nie jest najważniejszą rzeczą odróżniającą ETFY od certyfikatów. Kluczową różnicą jest tutaj to, że portfel ETF jest portfelem indeksowanym jako forma pasywnego inwestowania w akcje. Jest on dobrany tak, żeby odwzorowywać pewien indeks giełdowy. Indeksy giełdowe polegają na tym, że dobiera się do nich pewną liczbę spółek. Im większa spółka, tym większą ma wagę w indeksie. Ruch indeksu giełdowego jest ważoną wypadkową zmian kursów spółek, które wchodzą w jego skład. Chcąc zainwestować w dany indeks giełdowy, można kupić akcje wszystkich spółek wchodzących w jego skład w odpowiednich proporcjach albo skorzystać z gotowego rozwiązania, jakim są ETFY. ETFY zostały stworzone właśnie po to, żeby ułatwić i upowszechnić taki sposób inwestowania. Większość inwestorów nie dysponuje kapitałem pozwalającym ułożyć sobie portfel odzwierciedlający indeks giełdowy w sposób pozwalający dobrze zachować proporcje i jednocześnie nie mieć problemów z kosztami transakcyjnymi. Mało kto również ma czas i ochotę na bieżąco śledzić to jakie wagi mają dane spółki w indeksie. A to przecież też się zmienia w czasie. Warto tu dodać, że istnieją indeksy gwodowe także innych instrumentów niż akcje, na przykład indeksy obligacji. Jednak w praktyce najczęściej mowa o ETFach na indeksy akcji. Konstrukcja portfela funduszu ETF. Portfel funduszu ETF jest funduszem o strategii pasywnej indeksowej. Można go złożyć na dwa główne sposoby. Pierwszy to strategia pełnego odwzorowania, full replication. Jest to sposób niejako perfekcjonistyczny. polega na tym, że zawiera się w nim każdą, nawet mającą niezwykle znikome znaczenie dla indeksu spółkę, nawet jeśli takich jest bardzo wiele. I ściśle pilnuje się, aby jej udział w portfelu był identyczny z wagą spółki w indeksie do ostatniej cyfry po przecinku. Drugi sposób to portfel próbny sampling, który polega na tym, że wybiera się akcje spółek najbardziej skorelowanych z indeksem giełdowym, a pewne niedokładności koryguje się instrumentami pochodnymi. zarządzający funduszem ETFów z pewnością ma mniej pracy niż zarządzający aktywnym funduszem inwestycyjnym, choć to nie znaczy, że nie musi robić nic. Musi chociażby pilnować czy wagi i proporcje w portfelu zgadzają się z tymi z indeksu i na bieżąco je korygować. Z tej racji ETFY mają dużo niższe koszty obsługi w porównaniu do funduszy inwestycyjnych. Korzystanie z ETFów. ETFy są formą inwestowania co do zasady dedykowaną dla osób o małym apetycie na ryzyko i które zadowala średnia stopa zwrotu. Według portalu S&Pglobal.com tylko 17,5% aktywnie zarządzanych funduszy inwestycyjnych, w których pracują profesjonalni analitycy finansowi, zdołały prześcignąć indeks giełdowy S&P 500 w okresie 10 lat. Dodatkową zaletą ETF jest to, że portfel ETF jest już dobrze zdywersyfikowany, choć zakres jego dywersyfikacji zależy od charakteru indeksu, który jest odwzorowywany. Możemy go podzielić na dwie grupy. Pierwsza to indeksy giełdowe obejmujące bardzo dużą ilość spółek. Dobrym przykładem jest tu najbardziej znany i stabilny indeks giełdowy S&P 500, który obejmuje 500 największych amerykańskich spółek. składa się z 400 spółek przemysłowych, 20 liderów w transporcie, 40 korporacji finansowych i 40 organizacji z sektora użyteczności publicznej. W ten sposób ryzyko specyficzne jest całkowicie zdywersyfikowane i zostaje już tylko ryzyko rynkowe, ponieważ w jego skład wchodzą przedsiębiorstwa z najróżniejszych branż często działających globalnie. Który wybrać? Tutaj trzeba zwrócić uwagę na wielkość funduszu, prowizję, a także to, czy jest akumulacyjny, accumulating, czyli reinwestuje dywidendy, czy też typu wypłacającego distributing, czyli wypłaca dywidendy. Przyjrzyjmy się dla przykładu dwóm ciekawym ETFom na S&P 500 o tickerach SXR8 i CSPX wybranym w tym celu przez partnera odcinka Freedom 24. Są to fundusze ETF jednego z największych światowych funduszy ISARES. mają minimalną opłatę za obsługę. Są to akumulacyjne ETFY, to jest automatycznie reinwestują wszystkie otrzymane dywidendy. Dzięki temu wartość funduszu rośnie, a ty nie musisz płacić podatku dochodowego. Jest to więc dobra opcja dla tych, którzy chcą zwiększać wartość swojego portfela. Są to ETFY UCITS, co oznacza, że te ETFY są certyfikowane w Unii Europejskiej i są zgodne ze wszystkimi zasadami i regulacjami Unii Europejskiej, a więc nie podlegają podatku dochodowemu i na koniec CSPX można również kupić w dolarach. Druga grupa dywersyfikacji to indeksy branżowe zawierające nie więcej niż kilkadziesiąt spółek. Wtedy ETF oparty o taki indeks ma zdywersyfikowane ryzyko jednostkowe, na przykład ryzyko upadku pojedynczej spółki. jednak nie ma zdywersyfikowanego ryzyka sektorowego. Za to stopy zwrotu możemy spodziewać się charakterystycznej dla tego konkretnego sektora akcji. Na zakończenie należy podkreślić bardzo ważną w praktyce rzecz, że ETF na dany indeks ma swoje własne notowania, gdyż jest obracanym instrumentem. Dlatego jeśli patrzymy na wykres kursu tytułów ETF, to nie znaczy, że patrzymy na sam wykres indeksu giełdowego. Kurs tego pierwszego jest wyrażany w walucie notowania, a ten drugi w punktach indeksowych. Trzeba o tym pamiętać, ponieważ ceny ETFów wynikają z dokonywanych transakcji na podstawie zgłaszonego popytu i podaży na nie. Więc nie działa to w ten sposób, że zmieniający się poziom notowania indeksu narzuca cenę ETFU i giełda pozwoli inwestorom zawrzeć transakcje tylko po tak narzuconej cenie. Jak można się domyślić, w praktyce preferencje inwestorów wyglądają w ten sposób, że cena ETFU podąża mniej więcej w taki sam sposób co wykres indeksu, z którym będzie się w długim terminie pokrywać. Autorem scenariusza jest Paweł Szarmach, makler papierów wartościowych i laureat z trzecim miejscem na podium ósmej szkoły ekonomicznej instytutu Misesa. Zapraszam na stronę prosta.pl, gdzie znajdziecie więcej filmów, artykułów i podcastów. Zachęcam do subskrypcji naszego kanału na YouTube oraz polubienia naszej strony na Facebooku.